Dag 39 Les Herrerfas naar Samos

Vandaag hebben we 42,6 kilometers gefietst en gewandeld. Volgens Google Maps zijn we 132 kilometer verwijderd van Santiago de Compostella. Het was me een dagje wel. Op onderstaande foto kun je zien hoe de rest van het traject is. De drie toppen hebben we vandaag gehad.

Vandaag krijgen jullie twee verhalen over de grote klim. Hoe we het beide hebben ervaren. Nettie verteld.

Bij het ontbijt vroegen we welke kant we op moesten, want we zaten in een dorpje waarbij je steil omlaag ging. Ik dacht, morgen moeten we ook weer omhoog. Maar de eigenaresse zei die kant is korter, korter maar nog steiler vroeg ik. Ja je moest toch naar Cebreiro en het was een prachtig uitzicht zei ze. We zagen dat alle fietsers ook die kant uit gingen, dus deden wij dat ook maar. Nou dat hebben we geweten, trouwens alle fietsers. Het was zwaar, we hebben de fiets 4 ร  5km omhoog geduwd. Dat deden de meeste fietsers, zelfs de sterke mannen. ๐Ÿ˜œ๐Ÿ˜‚

We hebben zelfs een keer de fietsen een voor een naar boven geduwd. Onze Argentijnen waren ook weer van de partij. Zij hebben nog een foto van ons gemaakt bij het hoogste punt. We komen vaak steeds dezelfde mensen tegen.

Onderweg naar boven konden we al genieten van een prachtig uitzicht. Zo mooi dit kregen we als beloning met al ons geploeter, er is nog een foto geknipt bij Alto SAN Roque 1270 m. van een pelgrimsbeeld. Dan een mooie afdaling van 12 km, dit is prachtig.

We zitten nu is Samos in pension. We gaan nu eten tot morgen Groetjes Nettie.

We zijn net terug van het eten en nu mag ik mijn verhaal vertellen.

Om zeven uur vanmorgen liep mijn wekker af en meteen was iedereen op. Het leek dat ze allemaal zaten te wachten op de wekker. Het was dus een drukte bij de toilet. Nu heeft deze auberge een dames en heren toilet dus we konden snel ons klaar maken voor het ontbijt. Na het ontbijt onze fietsen gehaald uit de stalling en voorzichtig naar beneden gebracht. Na alles op de fiets te hebben geladen zijn we de mooie route gaan volgen. Deze was 5 kilometer korter maar ook een stuk zwaarder. De weg was niet prettig, het leek wel of we weer het wegdek mee moesten nemen.

De weg begon steeds steiler te worden en zoals Nettie schreef, was het op een bepaald moment geen fietsen meer aan. Het werd eerst de fiets van Nettie naar boven brengen en dan die van mij. In het begin dachten we, we gaan niet goed, maar al snel kwamen er andere fietsers. Mijn god wat was het verschrikkelijk. Zeker 5 kilometer met de fiets aan de hand naar boven. Ik kan zeggen, dat is veel gewicht. Maar er waren andere fietsers die ook met de fiets aan de hand naar boven liepen maar wel zonder bepakking. Deze mensen laten hun koffer naar het volgende hotel brengen. Wij niet, wij hebben alles bij ons.

Toen we in Cebreiro aankwamen hebben we toch even trots de foto’s gemaakt. Op de achtergrond zie je in de verte de snelweg.

Cebreiroย ligt op 1300 meter. Dat was dus bergtop 1. Nu op naar de volgende Alto San Roque dit ligt op een hoogte van 1270 meter. Daar hebben we een jongedame ontmoet kwam uit Indonesiรซ, die studeerde in Nederland en die heeft deze foto gemaakt.

En toen onze laatste klim naar Alto do Polo. We hebben het gehaald en daarom heb ik Nettie getrakteerd op een Nesteo (ice-tea) en een cornetto. Wat een kanjer is zij toch. Ellen je hoeft niet bang te zijn dat je moeder te weinig eet, zij eet meer als ik.

Tot zover, welterusten allemaal. Anita